Η Ηγεσία του Εαυτού στην εποχή της ΑΙ
Του ΑΝΔΡΙΑΝΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ,
Talent Attraction & Acquisition (TA2) Country Lead, Associate Director, EY Greece
Όταν ξεκίνησα να φοιτώ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2006, στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, ένα σημαντικό μέρος της καθημερινότητάς μας ήταν αφιερωμένο στην αναζήτηση της πληροφορίας. Αυτό γινόταν μέσω των διαθέσιμων μέσων που υπήρχαν εκείνη την εποχή: βιβλιοθήκες, επιστημονικά περιοδικά, σημειώσεις, εργασίες και περιορισμένη πρόσβαση και χρήση Διαδικτύου. Η γνώση απαιτούσε χρόνο, προσπάθεια και επιμονή για να κατακτηθεί. Σήμερα, η πληροφορία βρίσκεται ένα ερώτημα (prompt) μακριά. Αν κάτι έχει παραμείνει, όμως, ίδιο και δεν έχει γίνει ευκολότερο, είναι το να αποφασίσουμε ποια από τις απαντήσεις αξίζει να εμπιστευτούμε, ποια να αμφισβητήσουμε και ποια να μετατρέψουμε σε πράξη.
Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) έχει αλλάξει ήδη τον τρόπο που μαθαίνουμε και εργαζόμαστε. Οι δυνατότητες που μας προσφέρει είναι εντυπωσιακές. Η πρόσβαση στη γνώση και την πληροφορία είναι, πλέον, ισότιμη για όλους μας. Η AI μάς δίνει την ψευδαίσθηση ότι οι απαντήσεις έχουν μεγαλύτερη αξία από τις ερωτήσεις. Κι όμως, στην αγορά εργασίας συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Έχοντας εργαστεί σε διαφορετικούς κλάδους και οργανισμούς που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του ψηφιακού μετασχηματισμού, διαπίστωσα ότι τη διαφορά δεν την έκανε η πρόσβαση στην πληροφορία, αλλά πώς μετατρέπεται αυτή η πληροφορία σε απόφαση και η απόφαση σε δράση. Η πληροφορία από μόνη της δεν δημιουργεί αξία. Η εφαρμογή της, δημιουργεί.
Η AI μάς δίνει την ψευδαίσθηση ότι οι απαντήσεις έχουν μεγαλύτερη αξία από τις ερωτήσεις. Κι όμως, στην αγορά εργασίας συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο
Διαρκώς αναζητείται η τέλεια απάντηση, η τέλεια εικόνα και εκεί είναι που χάνεται η ουσία, η οποία βρίσκεται στην ερώτηση. Γι’ αυτό πιστεύω ότι το μεγαλύτερο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα είναι το πώς χρησιμοποιείς τις ανθρώπινες δεξιότητες, σε ένα περιβάλλον που πραγματοποιούνται ραγδαίες τεχνολογικές αλλαγές.
Αυτό είναι, ίσως, και το σημαντικότερο μάθημα που απέκτησα στην έως τώρα επαγγελματική μου πορεία. Όταν πρωτοξεκίνησα στην αγορά εργασίας, συνειδητοποίησα ότι η γνώση αποτελούσε προϋπόθεση, όχι όμως εγγύηση επιτυχίας. Οι άνθρωποι που ξεχώριζαν δεν ήταν απαραίτητα αυτοί που γνώριζαν περισσότερα ή είχαν περισσότερα τυπικά προσόντα. Ήταν αυτοί που αναλάμβαναν περισσότερη ευθύνη για τις επιλογές τους, για τη μάθησή τους και για τα αποτελέσματα της δουλειάς τους.
Στη σημερινή εποχή, την εποχή της AI, αυτή η πραγματικότητα γίνεται ακόμη πιο έντονη.
Από την «ανάγνωση και γραφή» περάσαμε στο «μαθαίνω, ξεμαθαίνω, ξαναμαθαίνω». Σήμερα πιστεύω ότι περιγράφεται καλύτερα με τον κύκλο: Ρωτάω. Αξιολογώ. Εφαρμόζω.
Η πρόκληση δεν είναι πλέον μόνο να βρούμε την απάντηση. Είναι να κατανοήσουμε αν η απάντηση είναι η σωστή, αν είναι χρήσιμη και αν αξίζει να μετατραπεί σε πράξη.
Ολοένα και περισσότερο διαπιστώνω πως κοιτάζουμε, αλλά δεν παρατηρούμε. Στεκόμαστε συχνά στην πρώτη απάντηση, αντί να ψάξουμε τη δεύτερη ερώτηση. Αρκούμαστε στο επαρκές, ενώ η πραγματική αξία βρίσκεται συνήθως ένα επίπεδο βαθύτερα. Καταναλώνουμε απαντήσεις, αντί να παράγουμε ερωτήματα.
Αυτό δεν είναι ζήτημα τεχνολογίας. Είναι καθαρά ζήτημα ανθρώπινων δεξιοτήτων.
Είναι ζήτημα self-leadership. Αν ξεκινούσα σήμερα ξανά τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο, θα έδινα ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα σε εμπειρίες που αποκτώνται έξω από το αυστηρά ακαδημαϊκό πρόγραμμα. Στη συνεργασία με άλλους ανθρώπους, στη δικτύωση, στις κοινότητες μάθησης, στην ανταλλαγή ιδεών και εμπειριών. Γιατί όσο η γνώση γίνεται πιο προσβάσιμη, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτούν όσα δεν μπορούν να αυτοματοποιηθούν εύκολα: η κρίση, η επικοινωνία, η συνεργασία, η ανάληψη ευθύνης.
Πολλά χαρακτηριστικά, που περιγράφουν την ηγεσία του εαυτού μας, το self-leadership. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από την ικανότητα να διοικούμε τον εαυτό μας, να αξιολογούμε την πληροφορία και να τη μετατρέπουμε σε πράξη. Αυτή, θα έλεγα, είναι η ικανότητα που ξεχωρίζει στην εποχή μας, και γίνεται ολοένα πιο σπάνια και πολύτιμη.
Για τα πανεπιστήμια, η πρόκληση πέρα από το να διδάξουν νέες τεχνολογίες και άλλες τεχνικές δεξιότητες, είναι να διαμορφώσουν ανθρώπους που μπορούν να σκέφτονται κριτικά, να αναλαμβάνουν ευθύνη και να μετατρέπουν τη γνώση σε αποτέλεσμα.
Αυτό θα δημιουργήσει αυριανούς επαγγελματίες, με ένα πραγματικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Την ικανότητα να ηγούνται πρώτα του εαυτού τους, αναζητώντας τη γνώση και την αξία, πέρα από τις απαντήσεις.
